Nas terras de Pondal

Venres, 29 de febreiro de 2008

Estes días estamos a falar abondo nesta web da situación da lingua no propio país, e casualidades da vida ou non, onte cumpríronse 20 anos do nacemento dunha organización que xa é referencial.

A Mesa pola Normalización Lingüística, nacida no ano 1988, traballa dende entón na defensa e dignificación da lingua galega, na loita porque o galego ocupe o espazo e a normalidade que no país lle corresponden.

Recomendámosvos dende aquí unha visita á súa páxina web, e animámosvos a traballar para facer, igual que A Mesa, posíbels as mil primaveras máis para a lingua galega.

Xoves, 28 de febreiro de 2008

Coas xa acostumadas reticencias do Partido Popular, que antonte anunciabamos que bloqueaba a posibilidade do debate, este ao final tivo lugar onde se programara: na canle pública galega, onte á noite.

O debate supuxo o primeiro encontro nun debate entre Feijoo, Touriño e Quintana, e levou polos carreiros xa previstos e previsíbeis. Feijoo anunciando que España necesitaba un cambio, Touriño sinalando que Galicia se sente cómoda na España plural de Zapatero, e Quintana reclamando para Galiza o seu espazo no Estado.

As lecturas dos partidos son as previsíbeis, cadaquén barrendo para casa. Neste enlace podedes ollar unha recolleita dalgunhas das intervencións máis interesantes e, no vídeo que segue, podedes ver o debate quen non tivestes a oportunidade de velo en directo. Dende aquí, simplemente, felicitármonos de que, por unha vez, a cidadanía poida escoitar ás diferentes forzas políticas contrastar as súas ideas. É un signo de normalidade.

Mércores, 27 de febreiro de 2008

Pois si, cando moitos confiabamos en vivirmos nun país normal, no que a súa lingua propia puidese ser usada con normalidade en todos os aspectos da vida cotiá, a realidade segue a darnos labazadas sen avisar, que terán de servir para espertarnos e facernos conscientes de que a loita pola normalidade do galego na súa propia terra terá que continuar.

Fai uns días A Mesa pola Normalización Lingüística publicou un informe no que se denunciaban os casos de varias empresas que desprezaran ou prohibiran o uso do galego por parte do persoal.  Hoxe, Carrefour, unha das empresas sinaladas, ven de recoñecer o que se denunciara por parte da Mesa (un xefe de sección insultara a unha empregada coa lapidaria frase “burra, no hables lenguas menores”) e aclaran que xa deron instrucións ao seu encargado para que respectase aos traballadores/as e os seus dereitos.

Máis aló deste pequeno paso, que pode obedecer quizais á vontade da empresa de “limpar” a súa imaxe pública, a loita debe continuar,  e seguimos a atopar mostras. A irmá de Miguel Ángel Blanco (concelleiro do PP asasinado pola ETA) vén de pronunciarse sobre o proxecto das galescolas que ten posto en marcha a Vicepresidencia da Xunta de Galicia. Non entra en que se oferte un servizo que antes non existía, que a rede proposta sobarde as espectativas máis ambiciosas, non quere entender como natural que o galego sexa a lingua vehicular, e despáchase dicindo que  as galescolas son berce do odio. Alá cadaquén, o feito de ser vítima do terrorismo non fai que todo o que un diga sexa máis certo nin máis ou menos barbaridade. Que veña esta muller dende Euskadi dicirnos isto, pois vaia…

Para rematar, recomendamos un artigo de Concha Rousia no que reflexiona sobre o súpeto interese dos monolingües en castelán por defender o bilingüismo na Galiza. Un artigo interesante e que pode axudarnos a reflexionar.

Martes, 26 de febreiro de 2008

As convicións democrácticas dalgún partido político ás veces poderían poñerse en cuestión. Hoxe, en plena campaña electoral, en resaca do primeiro cara a cara Rajoy-Zapatero, é un bo día para reflexionar sobre quen quere e quen non quere facerse oír, e sobre todo quen está disposto a oír.

O debate entre Zapatero e Rajoy é a culminación dun modelo que non podemos compartir, pois presupón a existencia de dúas únicas alternativas, cando isto non é así, e discrimina claramente ao resto de forzas que se presentan a estas eleccións. Cabería pensar e razoar que, ao igual que ocorre por exemplo na cámara, o tempo dispoñíbel a usar por cada intervinte dependese da actual representación, mais eliminar do debate a todas as forzas polítcas salvo PP e PSOE é algo indigno e pouco democrático. Reducir toda a variedade a dúas opcións é demasiado reducir.

Pero quizais hoxe tamén poidamos reflexionar sobre o medo que o PP ten ao debate. Era o primeiro debate entre candidatos en anos. O PP aceptou debater co PSOE cando eles eran os aspirantes, isto é, a última vez que Aznar estivo na oposición e, daquela, Felipe González no goberno. Tan pronto como chegaron ao poder, negáronse a ningunha clase de debate, nin no 2000 nin no 2004. Agora, que volven partir dende a oposición, volven aceptar o debate. Curiosa vara de medir.

Pero, aínda así, a cousa vai máis lonxe, e nin así o teñen de todo claro. En Galiza estaba previsto para mañá un debate a tres, entre os portavoces dos tres grandes partidos galegos (PP, PSOE e BNG), pero mira por onde ao PP volve entrarlle o medo escénico, e tiran por terra a posibilidade dun debate.

Ben, certamente non se negan ao debate, pero poñen tantas excusas que o acaban inviabilizando: que se non vale o escenario escollido, que se non vale o xornalista que ía moderar o debate, que se non aceptan que sexa emitido en directo (por que?)…

Triste imaxe a deste partido que se di demócrata pero despois non fai máis que poñer trabas á que é a verdadeira esencia da democracia: o contraste de pareceres e posturas. Aínda sen debate, a cidadanía pode e debe xulgar.

Luns, 25 de febreiro de 2008

Hoxe vén de confirmarse o que xa se anunciaba fai uns días: a situación de Santa Comba deu unha reviravolta. Sete concelleiros/as do PP apoiaron a Miguel Pérez, candidato de IxSC, quen contou ademais para obter o bastón de mando cun dos edís da súa propia formación política.

 Pola contra, e como era de agardar, votaron en contra os dous edís do PSOE (entre eles o ex-alcalde) e dous concelleiros que concorreran na candidatura do propio Miguel Pérez nas eleccións municipais. Para completar o escarnio, non só parte da candidatura do novo alcalde votou en contra, senón tamén María José Ares Casal, unha das concelleiras máis veteranas do propio Partido Popular.

Xa que logo, o escenario en Santa Comba seguirá movido no que resta de mandato, onde ocuparán o goberno a maioría de dous partidos políticos (IxSC e PP) e quedarán na oposición PSOE, TEXA, e parte dos grupos de goberno (dous concelleiros de IxSC e unha do PP) que non apoian ao novo goberno pese a que si o fan os seus partidos políticos. Total, un pouquiño de todo.

 Tamén cambiou, ou non, a situación en Cuba, onde se escolleu como novo Presidente a Raúl Castro, quen sucede a seu irmán Fidel, e deixa inicialmente pechadas as esperanzas dunha transición na illa.

Domingo, 24 de febreiro de 2008

Fai hoxe doce anos, alá polo 1996, saía á luz pública un portal de internet que é hoxe referencia na rede galega. Tratábase do Vieiros, un dos portais de información diaria, quizais o primeiro que publicou información en galego día a día.

Hoxe, no portal, recollen un artigo no que repasan como foron os seus comezos, cando naceron como un buscador de webs galegas, e as sucesivas transformacións que foi sufrindo, até converterse no que é, unha referencia da información galega.

Dende aquí parabéns á xente de Vieiros e a mantérmonos aí, que boa falta lle fai á lingua e cultura galegas.

Sábado, 23 de febreiro de 2008

Comezou a campaña electoral, e nela podemos ver algo de todo, desde logo moito máis variado que os tres grandes partidos galegos. O xornal electrónico gznacion ofrecía onte unha interesante reportaxe sobre o tema.

Así, atopámonos con que fronte á ilegalización de diversas forzas políticas en Euskadi (e terían medo de que lles restasen representantes?), coa mesma Lei de Partidos na man permitiron que se presentasen outras forzas como Falange Española, Democracia Nacional ou Alternativa Española.

Entre as moitas excentricidades que atopamos na rede de parte destes colectivos, Alianza Nacional, por exemplo, ofrece unha enquisa na que se pregunta “¿Como acabar con el terrorismo separatista?”, e ofrece entre as alternativas, e non é coña: o garrote vil, o lanzamento dende helicóptero ou o aforcamento. Daría risa se non desen pena.

Deixamos por aquí un link no que, por exemplo, un destes partidos se queixa de que as forzas políticas se propoñan reducir o IVE dos preservativos, e nos que din postularse para defender as nosas raíces cristiás. Para votarse a chorar.

Democracia Nacional, pola súa parte, céntrase no seu obxectivo de “barrer a escoria” en referencia a toda a inmigración. Lamentábel.

E, xa como último mal rollo, os “descendentes” de Primo de Rivera, cantando o “Cara al sol”, e cunha musiquiña que xa anima  a calquera cousa menos a facerlles caso:

O dito, que hai xente que da moita peniña. O triste é que eses dous grandes partidos que tanto axitan a Lei de Partidos cando se trata de Euskadi, permitan despois espectáculos tan lamentábeis.

Venres, 22 de febreiro de 2008

O PP vén de presentar a súa campaña electoral cun lema ben curioso: “Con cabeza e corazón”. A curiosidade reside en que este lema non é novo, pero está mutilado. O lema orixinal é “Mano dura, cabeza y corazón”, e foi usado fai ben pouco por outro PP, o de Guatemala, aínda que as  siglas alí significan Partido Patriota. O PP de Guatemala, que representaba ao sector máis á dereita nese país,  non sabemos se será unha sorte de conxuro,  perdeu eses comicios electorais. Velaquí vos deixamos un par de vídeos do Partido Patriota, para que vexades a quen aspira a semellarse o noso Partido Popular.

Pensará quen isto lea que somos uns mal pensados, que andamos sempre a buscarlle tres pes ao gato, e que se trata dunha simple casualidade. Nós tamén o pensamos así, pero hoxe, remexendo na blogoteca, resulta que non, que non é casualidade: o Partido Popular vén de fichar para a súa campaña electoral a Antonio Solá, un dos ideólogos da campaña guatemalteca e autor do lema orixinal.

Sen embargo, o Partido Popular decidiu aquí agochar a man dura, alomenos do lema, porque as súas últimas manifestacións públicas (petición da posibilidade de penas de cárcere a partir dos doce anos, proposta dun contrato para todos os inmigrantes que entren en España…) fan que a man dura non estea agochada máis que no lema, porque no fondo do corazón das xentes do PP segue estando moi presente.

A fichaxe do dereitista Solá para a campaña de imaxe de Rajoy tampouco é casual, pois segundo se conta hoxe na rede é un home do círculo da FAES que dirixe o ex-presidente José María Aznar, o cal xa explica moito, non só do lema, senón do camiño que segue a tomar o Partido Popular. 

Solá non estivo só na campaña guatemalteca, senón que asesorou aos partidos da dereita noutros países como Perú, Colombia ou Arxentina, así como en México, onde participou da campaña do actual presidente Felipe Calderón, quen empregou nesta lemas como “Ciudadanos tras las rejas, delincuentes en la calle” ou “Mano firme, pasión por México”. Cando menos, hai que agradecerlle a esta xente que non agochan nadiña.

Xoves, 21 de febreiro de 2008

Segundo a lexislación electoral, nesta madrugada, ás 00.00 horas, comeza oficialmente a campaña electoral para as xerais do 9 de marzo. Sen embargo, é moi relativo: poida que oficialmente sexa así, pero na práctica os valados publicitarios levan meses anunciándonos candidatos e lemas, os partidos levan xa moitos quilómetros de actos públicos, e as propostas están sobre a mesa.

A estas alturas, e dicindo a historia que moi pouco acostuma moverse en intención de voto durante a campaña, todas as enquisas falan dun empate técnico que non se vai mover, e que fará que ningún dos grandes aspirantes ao goberno, PP e PSOE, vaian dispoñer de maioría absoluta.

Todo parece indicar, pois, que Zapatero terá que volver liderar o goberno, toda vez que o PP non ten ningún partido co que parece poida chegar a un acordo para a próxima lexislatura, e anúncianse catro novos anos de goberno en minoría, catro anos de diálogo político entre partidos.

Neses escenarios, calquera pode recordar o proveito que os cataláns (CiU primeiro, ERC despois) tiraron para a súa terra dos gobernos en minoría; tamén o PNV en menor medida durante  o primeiro mandato Aznar. Na actual tesitura, o BNG xa fixo valer en favor de Galiza a minoría do PSOE e a importancia dos votos galegos para conseguir máis de medio cento de millóns de euros en inversións extras e o compromiso de novas transferencias. Agardemos que o novo escenario poida volver facer importante o nacionalismo no Congreso, e que Galiza poida estar presente nese debate.

En todo caso, a campaña está lanzada. O BNG é a única forza que, na nosa terra, está a publicitar aos seus candidatos e candidatas, mentres que PP e PSOE se lanzaron nunha sorte de campaña presidencialista, onde o único que semella importar é o grande líder (Rajoy ou Zapatero, segundo o caso) pero pouco ou nada sabemos das persoas que aspiran a representarnos (ao mellor é que non aspiran a representarnos a nós no Congreso, senón que só aspiran a representar aos seus partidos diante de nós).

Mércores, 20 de febreiro de 2008

De primeiras, máis de un pensaría que se trataba dunha broma, do particular sentido do humor dos galegos, dunha boa dose de retranca.

Pero resulta que non, que non é carallada. Naceu, podedes traballar con el, www.jujel.es, o primeiro buscador de internet galego.

O “jujel” é unha versión do coñecido “google” (está feito coa complicidade desta compañía), pero que, nas súas búsquedas, prioriza os resultados das páxinas en galego. Funciona exactamente igual que o orixinal, e facilita a búsqueda de referencias na nosa lingua. Moitas veces atopámonos conque ao realizar unha búsqueda, aparecen milleiros de resultados. O “jujel” pon diante de todos os demais, os resultados de páxinas en galego.

Consideramos que é unha boa noticia. Máis aló da retranca do nome (a páxina, por exemplo, ten unha explicación de porque “jujel”, con “j”, cando esta letra non existe na nosa lingua) como guiño que é á “gheada” da Costa da Morte e doutras zonas do país, é tremendamente positivo que a nosa lingua vaia conquistando espazos tamén na rede. Dádelle uso.