Nas terras de Pondal

Sábado, 19 de abril de 2008

Mañá domingo inaugúrase en Carballo unha nova edición da “Semana do libro e a lectura”, que organizan a Consellaría de Cultura da Xunta de Galicia, a Concellaría de Cultura do Concello de Carballo e a Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG). 

Desta volta, as Semanas do libro e a lectura propoñen unha viaxe polo fascinante mundo dos mares, seguindo a estela da Feira do Libro de Pontevedra, que escolleu tamén esta temática para a edición do presente ano.

O programa completo pode consultarse na web do Concello de Carballo, e comprende innumerábeis actividades para todas as idades.

Mañá será a inauguración, ás 12.30 da mañá, e contará, para alén das intervencións das autoridades, con teatro musical para nenos e nenas a cargo da compañía “Stranniki”, e coa actuación do grupo de teatro do CEIP Fogar de Carballo que presenta “O Atlántico e Rosalía”.

A semana do libro e a lectura oferta exposicións permanentes de ilustradores/as de libros, de materiais elaborados por alumnado e exposicións de libros, sobre todo literatura infantil. Todos os días da semana, ademais, ás 18.30 horas haberá actividades abertas ao público, con contacontos, ilustradores/as e outras actividades nun ambiente rodeado de libros.

Ademais, todas as tardes se desenvolverán actividades específicas para o profesorado, haberá unha xornada (martes á tarde) para as familias (destinado á promoción das actividades de animación á lectura na casa) e moitos colexios acudirán a actividades propias deseñadas para eles.

En fin, unha aposta pola lectura, por difundir entre a nosa sociedade un hábito tan positivo como devaluado nos últimos tempos. Longa vida, pois, a estas xornadas, e que todas as persoas, maiores e nenos, se animen a participar.

Venres, 18 de abril de 2008

“Con amigos coma ti, quen quere inimigos?” Esta é unha frase moi socorrida, e algo así deben estar a pensar no BNG vendo as actitudes dos seus compañeiros/as no goberno galego. O PSOE galego semella que non tivese que explicar nunca o que fai nin o que di, e fai da contradición e a hipocresía un auténtico modo de vida.

A Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), liderada polo socialista Carlos Fernández, presentou a semana pasada un recurso contra o Decreto das Normas do Hábitat, redactado pola Consellaría de Vivenda, en mans do BNG. Ante as protestas, que eran de agardar, de parte do sector da construción, o presidente da Xunta, tamén do PSOE, retrucaba que non había motivo para tanto balbordo e, digamos, que as Normas do Hábitat eran un paso adiante. Logo, si ou non? Para adiante ou para atrás? Pois non está claro. Hoxe Touriño dixo apoiar o espírito do decreto, pero tamén entender o recurso presentado polo seu compañeiro de formación.

Pero quizais máis grave aínda sexa o acontecido con Loli Rodríguez Amoroso. Esta muller, que poida non ser coñecida para o común dos mortais, é “a xefa” das Xuventudes Socialistas de Galicia e presidenta do Consello da Xuventude. Sempre, e nos últimos tempos tamén, defendeu a morte á parte do goberno galego dirixida polo PSOE, mentras atacou con dureza políticas do BNG, xa sexa en materia de Vivenda ou as levadas a cabo dende a Dirección Xeral de Xuventude.

Pero mira por onde que fai unhas semanas debeu caer da cama, e pediu a retirada da proposta de Lei de Drogas que están a redactar dende a Consellaría de Sanidade (PSOE). É curioso o desta muller porque fai uns días facía unha defensa entusiasta do uso do galego. Sería bo que tamén lle transmitira ese entusiasmo a boa parte do seu partido, por exemplo ao sector coruñés máis fiel a Paco Vázquez, no canto de predicar mundo adiante.

O dito, que a coherencia é algo que está en crise, e no PSOE, con tanto xiro ao centro, perderon o norte. Desexémoslle que o atopen de volta e decidan poñer rumbo á esquerda canto antes.

Xoves, 17 de abril de 2008

Supoño que xa coñecerán a historia recente de Corcubión, no plano político, pero por se acaso facemos un resumo rápido. Rafa Mouzo foi alcalde dende 1979 até 2003 de forma ininterrompida, polo BNG dende a súa fundación. No 2003 perdeu a maioría absoluta, pero prevíase que mantería o bastón de mando en virtude do acordo nacional BNG-PSdeG. Porén, os concelleiros socialistas racharon o pacto e apoiaron ao candidato independente do AVIC, e cambiou o dono do bastón. Catro anos despois, os noutrora independentes participaron das eleccións na candidatura socialista, pero non conseguiron a maioría suficiente, e apenas gañaron as eleccións por unha ducia de votos, insuficientes para gobernar. Neste escenario, Rafa Mouzo e o BNG, cos mesmos edís que o PSdeG, voltaron ao poder co apoio da única concelleira do PP.

Até aquí era o sabido. Tamén era sabido que Rafa Mouzo anunciou a súa retirada por motivos de saúde, co cal todo facía prever que Óscar Ínsua, segundo do BNG, ocuparía a alcaldía, converténdose no alcalde máis novo do país. Pero mira por onde que a concelleira do PP di que o que había até entón non vale, e que faltando Rafa a alcaldía tiña que ser para ela (a única concelleira do PP).

Onte tivo lugar, pois, o pleno onde se tiña que escoller novo alcalde ou alcaldesa. E como se prevía, foi un diálogo de xordos. Todos os partidos votaron ao seu candidato ou candidata, co cal o novo alcalde é Francisco Javier Lema, outrora candidato do AVIC e desta volta líder do PSdeG.

É curioso. Fai uns días Alberto Sueiro, portavoz do PP de Carballo, botoulle en cara a José Antonio Viña, do PSOE, estar de alcalde (aínda que fose accidentalmente) sendo o líder da forza menos votada de Carballo. Sería bo que lle transmitise a mesma mensaxe á súa compañeira de partido en Corcubión, que sendo a única concelleira do PP, tamén quería ser alcaldesa. Cousas da vida.

En todo caso, os monólogos cruzados de Corcubión depararán aínda máis capítulos, non teñan dúbida. O alcalde socialista non ten maioría suficiente para aprobar nada no pleno, e necesita dunha das outras dúas forzas políticas. A día de hoxe, hai cinco concelleiros/as con dedicación exclusiva en Corcubión, curiosamente todos/as eles/as na oposición.

En fin. Cabe, dunha vez por todas, facer unha chamada ao sentidiño común en Corcubión. Fai xa tempo que se fala dunha división en dous da vila, e os feitos non parecen ir no camiño de solucionar nada. Tempo ao tempo.

Mércores, 16 de abril de 2008

Mañá, xoves, a partir das 20.00 horas, proxéctase no Pazo da Cultura de Carballo o documental “As Encrobas: a ceo aberto”, producido por Bocixa, líder do grupo Zënzar, que repasa os feitos acaecidos a mediados da década dos 70 cando Fenosa pretendeu instalarse nesta parroquia da vila de Cerceda. Consideramos que o filme ten moito interese, e por iso vos convidamos a velo. En todo caso, para quen non queira ou non poida vir velo, deixámosvos este aperitivo.

A historia das Encrobas comeza a escribirse no ano 1974, cando o Consello de Ministro que dirixía Francisco Franco acordou a expropiación de 850 hectáreas de terreo na parroquia das Encrobas en beneficio de Unión Fenosa, que buscaba a explotación dos xacementos de lignito que alí existían, no lugar onde acabaría instalándose a central térmica de Meirama.

Pero a loita veciñal non se fixo agardar, en grande medida polos baixos prezos que ofrecía pagar a compañía aos propietarios/as dos terreos.  A loita tivo momentos épicos, como a manifestación de agosto de 1976 na Coruña, onde a case 400 labregos/as da zona se uniron solidariamente miles de veciños/as da Coruña xuntando máis de cinco mil persoas, rematando todo cunha carga policial.

A data clave, non obstante, foi a do 15 de febreiro de 1977, cando varios centos de gardas civís acudiron á zona para cumprir co trámite da expropiación. Pero para cando chegaron, estábanos agardando centos de homes e mulleres, na súa maioría de idade anciá, que se negaron a abandonar as súas terras, baixo o lema “A terra é nosa, e non de Fenosa”.

Os feitos das Encrobas provocaron innumerábeis mostras de apoio ao longo do país, e xunto ás loitas de Xove e Baldaio constitúen algúns dos máis importantes capítulos da historia galega daqueles tempos.

As tres loitas citadas e outras, mais fundamentalmente a que tivo lugar en Cerceda, deron sona por todo o país a Moncho Valcarce, coñecido dende entón e para sempre como “o cura das Encrobas”. Aínda que era sacerdote, nunca o foi destas terras cercedenses, mais o nome quedoulle a raíz da revolta.

Moncho Valcarce sumou á súa profesión de relixión un descoñecido (cando menos nese gremio) compromiso humano co seu tempo. Foi líder do sindicato nacionalista Comisións Labregas, que encabezou as loitas, e o seu liderado foi clave. A empresa acabou por aceptar negociar cos labregos/as, e o acordo final foi moito máis beneficioso.

Os sucesos das Encrobas mereceron, no seu trinta aniversario, unha detida reportaxe do xornal Vieiros, reportaxe á que recomendamos unha ollada.

Martes, 15 de abril de 2008

Se algo cambiou dende xuño de 2005, coa chegada ao goberno galego do bipartito, foron as políticas destinadas á mocidade. Rubén Cela, novo director xeral de xuventude, departamento agora inscrito dentro da área de Vicepresidencia (Anxo Quintana, BNG) ten mudado radicalmente as políticas destinadas á xente nova do país.

Boa mostra delo é o certame GzCrea, que vén de presentar a súa edición de 2008. GzCrea é unha aposta pola mocidade creadora en todas as súas facetas, dende as máis tradicionais como o relato, a poesía ou as artes plásticas, até as máis innovadoras, como o graffiti, a videocreación ou a banda deseñada. GzCrea é un certame que repite co ánimo de dar a coñecer á mocidade creadora (pódese participar até os 30 anos), e por iso os premios non só son en metálico, senón que é tanto máis importante a súa posterior difusión a través dos medios de promoción da propia dirección xeral, como o seu xornal Infoxove (que, por certo, calquera pode recibir de balde no seu domicilio con só solicitalo).

A Dirección Xeral de Xuventude ten aberto, ademais, dende fai tempo un portal de internet no que pode accederse a boa parte dos contidos que poden recabar o interese da mocidade: emprego, asociacionismo, vivenda…

Outra das iniciativas innovadoras e rompedoras coas anteriores políticas foi a posta en marcha dos centros de información afectivo-sexual, Quérote. Tanto nos centros xa abertos (Santiago de Compostela e Lugo, con outros cinco en previsión) como na súa páxina web, pódense expor e solucionar todas as consultas que teñan a ver coa sexualidade. A información é, como non, o camiño.